อากาศที่สะอาดได้รับการยอมรับโดยองค์การอนามัยโลก (WHO) ว่าเป็นข้อกำหนดพื้นฐานต่อสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดีของมนุษย์ ทั่วโลก กฎหมายด้านการปล่อยมลพิษที่เข้มงวดขึ้นอย่างต่อเนื่องกำลังผลักดันความต้องการเทคนิคการวัดอนุภาคฝุ่นละออง (PM) ที่มีความไวสูง แม่นยำ และทำซ้ำได้มากขึ้น ปัจจุบันหน่วยงานกำกับดูแลกำหนดให้มีการทดสอบการปล่อยมลพิษไม่เพียงสำหรับมลพิษไอเสียแบบดั้งเดิมเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการปล่อยมลพิษที่ไม่ใช่ไอเสีย เช่น อนุภาคจากการสึกหรอของเบรกด้วย สิ่งนี้ทำให้วิธีการชั่งน้ำหนักไส้กรองเชิงกราวิเมตริก เครื่องชั่งความละเอียดสูงประสิทธิภาพสูง และกระบวนการห้องปฏิบัติการที่ได้รับการรับรอง มีความสำคัญมากขึ้น
ในสหรัฐอเมริกา การทดสอบการปล่อยมลพิษสำหรับเครื่องยนต์และยานพาหนะอยู่ภายใต้ US EPA 40 CFR Part 1065 – Engine-Testing Procedures เป็นหลัก ซึ่งระบุข้อกำหนดโดยละเอียดสำหรับระบบเก็บตัวอย่างอนุภาค การปรับสภาพไส้กรอง สภาพแวดล้อมในการชั่งน้ำหนัก ประสิทธิภาพของเครื่องมือ การสอบเทียบ และการวิเคราะห์ PM แบบกราวิเมตริก นอกจากนี้ 40 CFR Part 50 ยังได้กำหนดมาตรฐานคุณภาพอากาศแวดล้อมแห่งชาติ (NAAQS) รวมถึงวิธีอ้างอิงของ EPA สำหรับ PM2.5 (FRM) ที่ใช้สำหรับการตรวจวัดอากาศโดยรอบ
ภายในยุโรป การติดตามตรวจวัดการปล่อยมลพิษและคุณภาพอากาศอยู่ภายใต้กฎหมายและมาตรฐานหลายฉบับร่วมกัน ข้อบังคับ (EU) 2024/1257 (Euro 7) ที่เพิ่งประกาศใช้ ได้กำหนดข้อกำหนดใหม่สำหรับการปล่อยมลพิษของยานพาหนะ รวมถึงการปล่อยอนุภาคจากเบรกและการสึกหรอของยาง ขณะที่ EN 12341 (ประกาศใช้ในระดับประเทศเป็น BS EN 12341 และ DIN EN 12341) กำหนดวิธีอ้างอิงแบบกราวิเมตริกสำหรับการวัดความเข้มข้น PM10 และ PM2.5 ในอากาศโดยรอบ
อุตสาหกรรมยานยนต์ยังคงเป็นแหล่งสำคัญของมลพิษทางอากาศ รวมถึงคาร์บอนมอนอกไซด์ (CO) ไฮโดรคาร์บอน (HC) ไนโตรเจนออกไซด์ (NOx) อนุภาคฝุ่นละออง (PM) และก๊าซเรือนกระจก (GHGs) เพื่อแสดงให้เห็นถึงการปฏิบัติตามข้อกำหนด ผู้ผลิตต้องทำการทดสอบการปล่อยมลพิษตามมาตรฐานสากลและขั้นตอนกำกับดูแลที่ได้รับการยอมรับ ข้อกำหนดเหล่านี้อ้างอิงเทคนิคการวัดแบบกราวิเมตริกที่แม่นยำมากขึ้น (ดูตารางด้านล่าง) และระบบคุณภาพของห้องปฏิบัติการ เช่น ISO/IEC 17025 และ ISO 14065 เพื่อให้มั่นใจว่าผลลัพธ์สามารถสอบย้อนกลับได้ ทำซ้ำได้ และเหมาะสมสำหรับการรับรองตามข้อกำหนด
การชั่งน้ำหนักไส้กรองแบบกราวิเมตริกยังคงเป็นวิธีที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดสำหรับการหามวลของอนุภาคฝุ่นละออง มาตรฐานเหล่านี้กำหนดข้อกำหนดสำหรับวัสดุของไส้กรอง ระยะเวลาการปรับสภาพ การควบคุมสภาพแวดล้อมในห้องชั่งน้ำหนัก การทำให้ไฟฟ้าสถิตเป็นกลาง สมรรถนะของเครื่องชั่ง การสอบย้อนกลับ และการประกันคุณภาพ เมื่อขีดจำกัดการปล่อยมลพิษยังคงลดต่ำลงและเทคโนโลยีหลังการบำบัดมีประสิทธิภาพมากขึ้น ห้องปฏิบัติการจึงต้องสามารถวัดปริมาณอนุภาคฝุ่นละอองที่น้อยลงเรื่อย ๆ ได้อย่างมั่นใจและทำซ้ำได้