
DGHM wykorzystuje spójne źródło światła (laser), które oświetla próbkę składającą się z komórek oraz medium, w którym komórki są zawieszone. Światło rozproszone przez komórki i medium interferuje ze sobą. Wzór interferencyjny nazywany jest hologramem cyfrowym, który jest rejestrowany przez instrument w cyfrowej kamerze (rys. 1). Po odpowiednim przetworzeniu cyfrowym można odtworzyć cyfrową mikroskopię holograficzną (DHGM) (podobnie jak konwencjonalne obrazy mikroskopii jasnego pola, z tą główną różnicą, że pokazuje współczynnik załamania próbki, zamiast absorpcji). Ze względu na niską intensywność światła lasera DHGM, analiza komórek może być przeprowadzona bez wpływu na stan komórek. Dzięki zoptymalizowanym algorytmom numerycznym, połączenie DHGM z uczeniem maszynowym (ML) umożliwia dalszą analizę uzyskanego obrazu. Analiza wydobywa szczegółowe informacje o morfologii lub strukturze komórek, umożliwiając rozpoznanie żywotności bez konieczności barwienia. Jest to wyraźna zaleta w porównaniu z tradycyjnymi metodami, które nie tylko mogą zmieniać integralność próbki, ale także są czasochłonne, podatne na błędy i podlegają zmienności między użytkownikami.