Ramanspectroscopie levert informatie op over intra- en intermoleculaire trillingen. De eerste biedt een spectrum dat kenmerkend is voor de specifieke trillingen van atomen in een molecuul en is waardevol voor het identificeren van een stof, vorm en moleculaire ruggengraatconfiguratie om er maar een paar te noemen. Dit laatste geeft informatie over lagere frequentiemodi, die de kristalroosterstructuur en polymorfe vorm weerspiegelen.
De grootste waarde van infraroodspectroscopie ligt in het vermogen om het "vingerafdrukgebied" van het spectrum te onderzoeken waar intramoleculaire trillingen goed gedefinieerd zijn en zeer kenmerkend zijn voor de binding van atomen.
Een praktisch voorbeeld van differentiatie voor deze twee technologieën is het onderzoek naar een kristallisatieproces, waarbij Raman vaste kristalvorm(en) analyseert en IR de kenmerken van de oplossingsfase meet, zoals oververzadiging.
Lees meer over Raman vs IR.