
Interfaces begrijpen door experiment
Om de thermische contactweerstand nader te onderzoeken, ontwikkelden de onderzoekers een zorgvuldig opgezet experiment.
Twee vaste dunne films van Nylon 66 werden parallel op elkaar gestapeld. De totale thermische weerstand van het systeem werd gemeten met behulp van Flash DSC. Van deze totale waarde werden de bijdragen van het bulkmateriaal en de onderste contactweerstand afgetrokken, waardoor de thermische contactweerstand tussen de twee films kon worden geïsoleerd. Deze aanpak bood een directe manier om de prestaties van thermische interfacematerialen tussen micrometerdunne films te meten, zelfs wanneer het grensvlak parallel aan de warmtestroom lag, iets wat traditioneel moeilijk te realiseren is geweest.
De resultaten brachten een belangrijk inzicht aan het licht. Wanneer er lucht aanwezig was op het contactvlak tussen twee vaste films, vertoonde de gemeten thermische weerstand een slechte stabiliteit. Het onvolmaakte contact veroorzaakte variatie, waardoor betrouwbare metingen lastig waren. Wanneer echter een sterk thermisch geleidende siliconenolie op het grensvlak werd aangebracht, verbeterde de stabiliteit aanzienlijk. Het verbeterde contact verminderde de variatie en maakte stabiele meting van de thermische contactweerstand tussen de films mogelijk.
Dit experiment toonde aan dat grensvlakken geen passieve scheidslijnen zijn; ze kunnen worden ontworpen om de thermische prestaties in micro-elektronica te beheersen.











