Per- en polyfluoralkylstoffen (PFAS) worden veel gebruikt in LAB's vanwege hun unieke vermogen om olie en water af te stoten, wrijving te verminderen, microbieel afbraak te weerstaan en hoge temperaturen te doorstaan. Deze eigenschappen maken PFAS echter ook extreem persistent in milieu- en biologische systemen, wat hen de reputatie van 'forever chemicals' oplevert. Veel LAB's zijn geïnteresseerd in het verminderen van PFAS gebruik in het LAB, omdat besmetting wijdverbreid is en blootstelling in verband is gebracht met verschillende nadelige gezondheidsuitkomsten.
Naarmate het inzicht in de milieupersistentie en de mogelijke gezondheidsimpact van PFAS is toegenomen, zijn de regelgeving en voorschriften rondom hun gebruik complexer geworden en blijven ze zich verder ontwikkelen. De vraag naar PFAS vrije alternatieven is ook toegenomen. PFAS speelt een essentiële rol in sommige laboratoriumprocessen, maar laboratoria kunnen maatregelen nemen om het gebruik van PFAS en de milieueffecten ervan te verminderen, terwijl ze tegelijkertijd verstoringen door regelgeving en in de toeleveringsketen tot een minimum beperken.
Belangrijkste punten
- Wat zijn PFAS en hoe worden ze gebruikt?
- Milieu-impact en gezondheidsrisico's
- Regelgevingsomgeving
- Rol in laboratoriumprocessen
- Kader om afhankelijkheid van PFAS te verminderen