 |
Celgebaseerde assays monitoren cellulaire reacties op een aandoening of behandeling. Deze tests stellen wetenschappers in staat om de biologische activiteit en het therapeutisch potentieel van verbindingen te evalueren en ons begrip van de cel-, gen- en eiwitfunctie uit te breiden. Er bestaat een grote verscheidenheid aan celgebaseerde assays om verschillende celtoestanden, gedragingen en eigenschappen te meten, waaronder levensvatbaarheid, migratie, transport, immunofenotype en genexpressie.
Hoewel dergelijke testen van cruciaal belang zijn in biomedisch onderzoek en de ontdekking van geneesmiddelen, kan hun waarde worden belemmerd door experimentele variabiliteit. Problemen variërend van kruisbesmetting, precisie, reproduceerbaarheid, efficiëntie en slechte schaalbaarheid kunnen allemaal bijdragen aan variabiliteit en de nauwkeurigheid van de resultaten verminderen. Het gebruik van suboptimale, inefficiënte of ongeschikte instrumenten voor vloeistofverwerking en celtelling draagt vaak bij aan variabiliteit. Bovendien heeft elke test verschillende eisen aan en gevoeligheden voor vloeistofbehandeling. De selectie van vloeistofbehandelingsinstrumenten, zoals monochannel, multichannel of verstelbare afstandspipetten, evenals functies zoals instelbaar debiet of automatisering, kan aanzienlijke testspecifieke gevolgen hebben voor de variabiliteit en de kwaliteit van de gegevens.
Deze white paper behandelt de rol van vloeistofbehandeling en celtelling in veelgebruikte cellulaire testen. We richten ons op testspecifieke uitdagingen op het gebied van vloeistofverwerking, mogelijke bronnen van variabiliteit en hoe verschillende vloeistofbehandelingstools de gegevenskwaliteit en experimentele workflows beïnvloeden. Wij geven op maat gemaakte aanbevelingen over de selectie van tools en de bijbehorende redenen, afgestemd op een breed scala aan testtypes.
